Carolien van Sliedregt

Carolien van Sliedregt studeerde af met foto’s en film. Op dit moment maakt zij vooral sculpturen en schilderijen. De sculpturen zijn in wezen modellen voor torenhoge kunstwerken, waar met diep ontzag naar opgekeken zou moeten worden. Donker en zwaar ogend, zijn ze in feite heel licht en kwetsbaar. Zij groeide op nabij een vuurtoren waar zij als kind vele uren doorbracht. De zee met haar onmetelijke kracht is een belangrijke inspiratiebron. “Ik liep naar de vuurtoren en de storm in mezelf kon dan gaan liggen. Ik liep tot ik niemand meer kon zien, liet de wereld achter me voor mijn gevoel en stapte die wereld in waar ik zelf kon zijn. Alleen nog de natuur en ikzelf, wind, water, het geluid van wind en water”.
De kracht van de natuur, die soms angst inboezemt, maar altijd ook troost biedt. De zee die iets meesleurt en weer iets terugwerpt en daarmee model staat voor ons gehele leven en de vergankelijkheid en veranderingen waaraan we constant bloot staan, symboliseert.

 

De knik; het geknakte
Een veelpotig dier
De vloedlijn
Reliëf
De muur die geen
muur lijkt; maar
het echter wel is.
Een dikke muur zelfs.
Een volstrekt ondoordringbare muur zelfs.
Het kasteelachtige,
De ramen, de vele ramen van
het vuurtorenhuis. In de top;
de vele ramen.
De hoge, zeer hoge brug
De doorgang, de smalle doorgang