Julien Beaucourt

De indruk bestaat dat mensen niet exact weten wat ze doen. Ze bouwen met stenen en zien niet dat iedere plaatsing van de steen in de mortel vergezeld gaat van een schaduw van de steen in een schaduw van de mortel. Juist deze schaduw van het bouwwerk is voor Julien Beaucourt belangrijk. Zijn interpretatie van kunst als de schaduw van de bouwer representeert het onderzoek van Julien Beaucourt naar zijn positie als kunstenaar.
Voor de tentoonstelling bij Galerie Hommes in Rotterdam heeft hij een aantal grote schilderijen gemaakt in olieverf met als inspiratiebron b.v. Monet en van Gogh. Door hetzelfde onderwerp te schilderen voegt hij een laag toe in hun schaduw. Deze overlapping biedt hem de mogelijkheid te bestaan als schilder en kunstenaar in deze tijd.
Door ‘terug te kijken’ en daarmee aan de slag te gaan, kiest Julien Beaucourt in zijn onderzoek verschillende posities en gezichtspunten. Het plaatsen van kleine loden stoelen van zo’n 30 cm hoog in een grote ruimte brengt een metafysische botsing teweeg op een nieuwe schaal.
Het is als in de vertelling van Hans Christian Andersen ‘Skyggen’ of ‘de schaduw’. Uiteindelijk kan hij zich losrukken en komt hij los van zijn eigen schaduw, schijn en werkelijkheid, en kan hij autonoom worden. Nu kijkt hij naar de stenen die hij kan hergebruiken om vervolgens zelf te bouwen en creëren.