Marjolijn Mandersloot

Met de beelden van Marjolijn Mandersloot bevinden we ons in prettig gezelschap. Weliswaar vormen herkenbare mens- en dierfiguren een belangrijke inspiratiebron, ze dienen vooral als metafoor. Elk beeld lijkt te beschikken over een fabelachtig acteertalent. Door lichaamshouding en materiaaluitdrukking ontstaan unieke karakters die ons niet onberoerd laten. Het weglaten van details, opblazen van proporties of uitlichten van figuurdelen zorgt voor aangename verwarring of vaak een glimlach. Dubbelzinnigheid verdringt narratieve herkenbaarheid en nodigt uit tot nieuwe interpretatie. Zien we wel wat we denken te zien? Zware bronzen beelden lijken te zijn gemaakt van vloeibaar kaarsvet of zacht rubber. En lichtvoetige objecten van dik tuigleer ademen de sfeer van ambachtelijke luxe. Titels versterken daarbij de humoristische twist. De materiaalbeleving blijkt doorgaans tegengesteld aan de ‘echte’ ervaring. We worden verleid om de grens tussen verbeelding en realiteit te onderzoeken. Juist in de verrassende tactiliteit van de beelden schuilt grote aantrekkingskracht.