Margriet van Breevoort

Margriet van Breevoort is gefascineerd door de mens, haar emoties, en de manier waarop ze al het natuurlijke om haar heen aantast en dit als normaal ziet. De sporen die zij achterlaat op de wereld. Hoe de ongerepte natuur en dieren in al hun onschuld langzaam omsmelten tot een soort grote hybride mensenwereld.


Op het moment is Margriet in het bijzonder gefascineerd door de mens en hoe haar verstandhouding met het alledaagse en vanzelfsprekende constant blijft verschuiven. Technologie en wetenschap staan hier direct mee in verband. De enorme hoeveelheid aan mogelijkheden die hieruit voortkomen en de snelheid waarmee de mens zich hieraan kan aanpassen zijn onderwerpen die haar bezighouden.

De beelden die hieruit voortkomen zijn meestal uitgebeeld als surrealistische figuren en zijn in eigentijdse giet- en beeldhouwtechnieken tot in detail uitgewerkt. Ze nodigen uit om van dichtbij te bekijken, maar schrikken tegelijkertijd af door de ietwat lugubere draai. "Ik streef naar uiterste perfectie, een natuurgetrouwe en perfecte weergave van mijn verbeelding. Maar de tegenstelling tussen dit perfectionisme en de vervreemding zorgt voor een vreemde botsing. Het lijkt echt, maar kan dit nooit zijn. Het is een constante inspanning om de kijker te misleiden, hem te verleiden tot het geloven van iets onmogelijks".