Walda Mees

Walda Mees, (Zuidlaren 1955), beeldend kunstenaar, wonend in Ermelo, werkt meest figuratief.

 

Na een jeugd van eindeloos buiten spelen, tekenen en knutselen is Walda leerkracht handvaardigheid geworden (N20). Klei blijkt haar favoriete materiaal door de kneedbaarheid , structuur en de talloze mogelijkheden. Het vormgeven in klei geeft haar veel voldoening.
Op zoek naar een manier om de beelden ijler en luchtiger te maken gaat ze lessen volgen in het maken van wasmodellen zodat ze, naast keramische beelden, ook beelden kan maken, die in brons gegoten kunnen worden.
Walda´s onderwerpkeuze wordt bepaald door haar liefde voor de natuur in brede zin en dieren in het bijzonder. In haar beelden tracht ze het karakter van het dier op te roepen en tegelijk vraagt ze aandacht voor hun pracht, kracht en eigenheid, in een jachtige wereld waar zo gemakkelijk voorbijgegaan wordt aan wat de natuur ons te bieden heeft.
‘Bezig met het vormen verlies ik alle besef van tijd en voel ik een grote verbondenheid met het object. Die verbondenheid blijft, waardoor mijn leven verrijkt wordt. En daarbij is het heerlijk om te doen.’